Danielle van Schaik

Welkom op mijn site!

Kerstgevoel

 Kerstgevoel

Nog drie dagen, en het is er nog steeds niet! Nee, ik heb het niet over een cadeautje dat ik via internet heb besteld, of zonnig winterweer waar iedereen op wacht. Ik heb het over het kerstgevoel.
Het Kerstgevoel (met hoofdletters) is al jaren niet meer wat het geweest is. Bij mij tenminste. Vroeger werd ik van het woord kerstboom al vrolijk. Als kind maakte ik in augustus een afstreepkalender om bij te houden wanneer het bijna Kerstmis was. Tegenwoordig maak ik eigenlijk alleen nog een afstreepboodschappenlijst, en dan nog het liefst zo laat mogelijk.
Het kerstgevoel lijkt elk jaar later te komen. Vorig jaar was het ook al op de valreep. Pas een week voor kerst voelde ik het: een soort blije kriebel in mijn hart die er alleen met Kerstmis is. Ik ben overigens de enige in mijn omgeving die bekend is met het fenomeen kerstgevoel. De ogen van mijn echtgenoot gaan alleen glimmen als ik vraag ‘Wat zullen we eten met kerst’, en de kinderen vinden onze boom ‘wel mooi’, maar lang niet zo mooi als het scherm van de iPad of televisie. Mijn moeder en ook mijn beste vriendin hebben ‘altijd al een hekel aan kerst gehad’. En nu ben ik blijkbaar aan de beurt. Na 41 jaar kerstgevoel wordt dit misschien wel mijn eerste gevoelloze kerst! Ben ik in de kerst-overgang? Heb ik een kerstmidlife-crisis? Moet ik naar een kerstpsycholoog? Straks blijkt dat het kerstgevoel voor altijd is afgestorven! En dan? Een nepboom? De bezorgde kerstkaarten meteen bij het oud papier? O god, het zal toch niet!
In een vlaag van paniek blader ik door de Allerhande: betere kerstporno om in de stemming te komen is er niet. De prachtigste foto’s van fraai gedekte tafels, heerlijke amuses en blije mensen komen voorbij. Ik voel niets. Alleen bij de Choco bombe van Jamie Oliver springt er een vonkje over in mijn hart. Totdat ik de prijs zie.
Zou het nog goed komen? Kerst zonder kerstgevoel; het lijkt me ondoenlijk. Een beetje als carnaval boven de grote rivieren. Dat je er naar kijkt en denkt: jongens, is dit nou allemaal nodig?
Een flink pak sneeuw, dat zou misschien helpen. Of een flink pak slaag, want als zoiets triviaals als kerstgevoel het enige is waar je je druk om hoeft te maken, ben je een rijk en verwend mens. Maar toch… All I want for Christmas is dat sprankje vreugde en verwondering, die kinderlijke blijdschap, dat beetje hoop en vertrouwen dat alles goed komt, kortom: het Kerstgevoel. Nog drie dagen. Het kan nog!